آلزایمر را نمی دانم مردمان گذشته های دور نیز داشتند یا این فقط تحفه عصر اطلاعات است که مغز به طرزی کنایه آمیز از به یاد آوردن اطلاعات سربازمیزند و چنان پیش می رود که بدیهی ترین ها را نیز همچون نام و نام خانوادگی به فراموشی عمدی می سپارد.
پارکیسنون اما اتصالی کردن سیم های تلفن است. مغز آدمی پیامی دارد اما سیمهایی که از فرط خستگی روکش سوزانده اند دیگر دست خودشان نیست. آنچه زبان باید بگوید گوش می شنود یا آنچه دست مسئول آن است انگشت پا بی اختیار مرتکبش می شود. در بدن اغتشاشی نامرئی است.
اسکیزوفرنی اما فیزیکی نیست. ذهن از دنیای بیرون ، از آبژه ها، به خود پناه می برد. سلولی کوچک و شاد می سازد ، صداها را تصاویر را همه چیز را از نو می آفریند .ذهن در خود فرو می رود و به مرور زمان در اثر فقدان اطلاعات در خود فرومی ریزد .
0 نظرات:
ارسال يک نظر